My Babbling Brain

Miles Levin was determined to have his say in life, even with cancer ravaging his young body.

So when he died Sunday, six days before his 19th birthday, he had blogged a lifetime of thoughts and dreams, words that somehow pierced through cyberspace and moved tens of thousands of readers to respond.

He isn’t the only person to have written about a dying man’s journey, but his wit and wisdom and choice of words, captured the imagination of his readers.

His wisdom was sought by parents of dying children, those recovering from the brink of death, even ordinary people captivated by his enjoyment of life in the face of death.

I love life

On earth, among the pines and the fig trees

But I can’t reach it, so I took aim

With the last thing that belonged to me.

Mahmoud Darwish

Source: Freedom Next Time by John Pilger

این هفته تلویزیون بی بی سی به مناسبت یکصدمین سالگرد جنبش پیشاهنگی گزارشی نشون داد از اردوی هوادارهای جوان ولادیمیر پوتین.

اینا بخشی از سازمان “نشی” Nashi هستند که از دو سال پیش از ترس بروز انقلاب مخملی در روسیه تشکیل شد. اعضاش اکثرا نوجوون و جوونهایی از خانواده های فقیر هستند که پولی برای تفریح و سرگرمی ندارند.

نشی ها که زیر نظر کرملین اداره می شن، در کنار رقص و ورزش، یاد می گیرند که باید از کشورشون در مقابل غرب و عناصر داخلی اش دفاع کنند. مثلا توی ارودی پیشاهنگی این هفته، گری کاسپاروف، از مخالفهای پوتین، رو یه روسپی معرفی می کردند که یه روز تو بغل آمریکاست و روز دیگه، انگلیس.

امسال فعالیت میدانی نشی ها زیاد شده. مثلا بعد از اختلاف با استونی، اونا جلوی سفارت استونی تظاهرات کردند و سخنرانی سفیرش در یه سالن مسکو رو بهم زدند. همچنین نشی ها بعد از اخراج دیپلماتهاشون از بریتانیا، نمی ذاشتند سفیر انگلیس وارد سفارتخونه بشه.

بعضی از منتقدها می گن نشی ها از کرملین برای این کارها پول هم می گیرند، ولی خودشون می گن فقط از روی میهن پرستی این کار رو می کنن.

لابد می دونید کشاورزهای دنیا خیلی به یارانه هایی که دولت آمریکا به کشاورزهاش می ده، گلایه دارن، ولی می دونین دولت آمریکا یه میلیارد و صد میلیون دلار یارانه به کشاورزهایی می ده که الان هفت تا کفن پوسوندند؟

در جریان پاسخگویی نامزدهای دموکرات به سوالهای کاربران یوتیوب، یه زوج همجنسگرا از جان ادورادز پرسیده بودند اگه رییس جمهور بشی، می ذاری امثال ما ازدواج کنند؟

ادواردز جواب داده: “من موافق نیستم، ولی اگه رییس جمهور بشم، نمی ذارم باورهای دینی ام حقوق دیگران رو نقض کنه.”

اگه سیاستمدارها واقعا دین و ایمانشونو به دیگران تحمیل نمی کردند، دیگه باشون مشکلی داشتیم؟

این روزها شلوارهای فاق کوتاه و شل و ول خیلی داره به نام ایران و ایرانی گره می خوره.

از یه طرف، سردار رادان به فرزاد حسنی گفته بی بی سی می گه پلیس “یکی از شهرهای آمریکا” به پیروی از پلیس ایران با شلوارهای فاق کوتاه و شل و ول (به قول بچه محلها، سگی) برخورد می کنه. (البته اصل خبر حرفی از “الگوبرداری” نمی زنه.)

از طرف دیگه دیدم یه مجله انتقادی تبلیغات و مصرفگرایی، برای معرفی جین های با فاق ماورای کوتاه دخترهای ژاپنی، باز از ایرونی ها مایه گذاشته.

مجله “اد باستر” درباره این جین های موسوم به “شلوار بیکینی” نوشته (بخش سوم گزارش):”در حالی که زنان ایرانی بخاطر بد حجابی مجازات می شوند، بخش کوچکی از زنان ژاپنی حد و مرز مد تحریک آمیز را به عقب می رانند.”

انصافا این جاپونی ها هم خیلی فیریک شدند. البته به نظر نمی آد شلوار فاق کوتاه از این پایین تر بره، چون نیوزویک می گه داره “کمر” شلوارها به سمت ناف برمی گرده و کم کم معرکه گیری “دم نهنگ” هم ورمی افته.

یه نویسنده آلمانی می خواد “آیات شیطانی” رو توی مسجد بخونه تا ببینه آیا مسلمونهای این کشور واقعا راست می گن که می خوان همرنگ آلمانی ها بشن.

گونتر والراف گفته هدفش تحریک احساسات مسلمونا نیست، فقط می خواد باب گفتگو رو باز کنه.

گاردین نوشته سسیلیا سارکوزی، همسر رییس جمهور فرانسه، تنهایی رفته لیبی تا خواهان لغو اعدام پنج پرستار بلغاری و یه پزشک فلسطینی بشه که محکوم به انتقال خون آلوده به ویروس ایدز به چهارصد بچه لیبایی شدند.

با این که اولین تجربه دیپلماتیکشه، ولی من خوش بینم، چون سرهنگ قذافی با وجود مشنگ بازیهاش نسبت به فشار بین المللی حساسه (پرونده لاکربی و تاسیسات هسته ای).

البته لیبی یه جوریهایی حاضر به لغو اعدام هست ولی چهار پنج میلیارد دلار غرامت خواسته. اتحادیه اروپا می گه تخفیف بده.

ولی لابه لای این چونه زنی، تکلیف بچه هایی که همبازی شون ایدزه، چی می شه؟

آپ دیت: حکم اعدام لغو شد