My Babbling Brain

گاردین نوشته سسیلیا سارکوزی، همسر رییس جمهور فرانسه، تنهایی رفته لیبی تا خواهان لغو اعدام پنج پرستار بلغاری و یه پزشک فلسطینی بشه که محکوم به انتقال خون آلوده به ویروس ایدز به چهارصد بچه لیبایی شدند.

با این که اولین تجربه دیپلماتیکشه، ولی من خوش بینم، چون سرهنگ قذافی با وجود مشنگ بازیهاش نسبت به فشار بین المللی حساسه (پرونده لاکربی و تاسیسات هسته ای).

البته لیبی یه جوریهایی حاضر به لغو اعدام هست ولی چهار پنج میلیارد دلار غرامت خواسته. اتحادیه اروپا می گه تخفیف بده.

ولی لابه لای این چونه زنی، تکلیف بچه هایی که همبازی شون ایدزه، چی می شه؟

آپ دیت: حکم اعدام لغو شد

“آدمها وقتی مسن تر می شن، تندروتر می شن: دستکم بعضی هاشون. من الان شصت و چهار سالمه و می خوام با معضلات گنده و زشت مثل جنگهای نامنصفانه، قاچاق جنسی زنها و نقض حقوق بشر در دستگاه قضایی آمریکا مبارزه کنم.”

این بخشی از مقاله آنیتا رادیک، بنیانگذار فروشگاه های لوازم آرایش بادی شاپ در نیوزویکه. خانم رادیک نوشته وقتی به جنگ عراق اعتراض کرده، یه روزنامه آمریکایی خواستار تحریم بادی شاپ شده و اون دیده بهتره قید بیزنس رو بزنه و یه فعال تمام وقت بشه.

خانم رادیک با بخشی از پول دویست و پنجاه میلیون دلاری فروش بادی شاپ یه بنیاد خیریه راه انداخته و فعلا مهمترین هدفش، تلاش برای آزادی دو عضو دربند حزب پلنگ سیاه است که به گفته او، سی و پنج سال در زندانهای آمریکا در انفرادی هستند.

یکی از دوستان خبری رو فوروارد کرده بود درباره این که قراره زنان سوئدی به سلاحی توکار مجهز بشن که آلت تناسلی فرد متجاوز رو “تکه تکه” می کنه.

دکتر سونت اهلرز، پزشک اهل آفریقای جنوبی، برای کاهش تعداد تجاوز به زنان در کشورش وسیله ای به نام ریپکس ساخته که مثل یه کاندوم درونی هم مانع از ابتلا به ایدز می شه و هم آلات ناخواسته رو “با قلابهای میکروسکوپی اش تکه تکه و پوست کنده” می کنه.

دکتر اهلرز درباره منبع الهامش گفته که بیست سال قبل با یه قربانی تجاوز روبرو شده که گفته: “ای کاش اونجایی که لازم بود، دندون داشت.”

(خبر ارسالی به زبان فارسی و منبعش Live Sweden بود.)

اشپیگل نوشته فدراسیون فوتبال ایران به تیم زنان اجازه نداده برای یه مسابقه دوستانه به برلین بره.

قرار بوده این بازی جمعه برگزار شه ولی دقیقه نود یه ایمیل زدند که آقا شرمنده، ما نمی آیم.

دولت احمدی نژاد چرا انقدر از مبادله فرهنگی هراس داره؟ نکنه می ترسه چشم و گوش فوتبالیستهای زن باز شه؟

یکشنبه تلویزیون بی بی سی قسمتی تازه از مستند قبیله رو پخش کرد که درباره مردان و زنان حمار در جنوب اتیوپی بود، انسانهایی که از دید ما، بویی از تمدن نبردند.

فرهنگ اینا فرقی با دوران جاهلیت نداشت، ولی عجیب بود که خیلی از ویژگی هاش با فرهنگهای ما آدمهای مدرن مشترک بود. حالا نمی دونم ایراد از ماست، یا از اونا.

پسرهای قبیله حمار برای جشن بلوغ باید از روی ده پونزده تا گاو ماده یا نر اخته (نشانه زنان و کودکان) چهار بار بپرند. گاوها مثل صحنه های بدلکاری پرش موتورسوار از روی چند تا ماشین، کنار هم ردیف می شن. تنها در صورت پرش موفق، پسر می تونه گاوها رو ببره چرا یا با دختر منتخب مامان و باباش، ازدواج کنه.

اما جالب اینجاست که اگه پسره، خواهر داشته باشه، دختره می اد التماس می کنه که اونو با ترکه شلاق بزنند تا وفاداری شو به برادرش نشون بده. البته یه ترکه می گم، یه ترکه می شنوفید. چنان یارو رو می زنن که تا آخر عمر کبودی اش می مونه تا مهر آشکار وفاداری باشه.

شوهرها هم حق دارن همسرشونو (به ازای هر سی بز و بیست گاو می شه یه زن دیگه هم گرفت) کتک بزنن، ولی اگه خیلی نامردی بزنه، همسایه ها می تونن پادرمیونی کنن.

حمارها معتقدند این کتک زدنها به تقویت پیوندها کمک می کنه، ولی دولت اتیوپی داره باهاشون مبارزه می کنه که بی خیال این رسم شن.

(اگه توی انگلیس هستید، می تونین بعضی از کلیپهای برنامه رو اینجا ببینید.)

امروز اکثر روزنامه های انگلیس در مورد رای دیروز دادگاه استیناف نوشتند که مردی رو محکوم می کنه بعد از طلاق، نود و پنج میلیون دلار به زنش بده، بالاترین رقم در تاریخ بریتانیا. (تلگراف، انگلیس رو پایتخت طلاق دنیا دونسته).

جان شارمن، سلطان صنعت بیمه انگلیس، بعد از سی سال زندگی مشترک، همسرش بورلی رو طلاق می ده و حاضر می شه چهل میلیون دلار مهریه (یا به قول انگلیسی ها غرامت) بده، چون به گفته اون، بورلی توی این مدت تنها یه زن خونه دار بوده.

اما کار به دادگاه می کشه و دادگاه بدوی رای به نود و پنج میلیون دلار می ده و حالا هم دادگاه استیناف بر اون مهر تایید زده. وکلای خانم بورلی می گن خیلی به آقای شارمن حال دادند، چون این تنها سی و شش درصد دارایی اونه، و طبق برخی مقررات، اینا می تونستن نصف مال و منالشو بگیرند.

جالبه که چند روز پیش روزنامه نتایج یه نظرسنجی رو چاپ کرده بود که نشون می داد اکثر زنهای انگلیسی ترجیح می دن اول خونه بخرند و بعد شوهر کنند، اما رای این دادگاه اثبات می کنه هنوز یافتن شوهر پولدار، سریعترین راه پیشرفت مالی برای خانومهاست. (تقریبا سالی سه میلیون دلار برای خانوم بورلی شارمن).

بعضی از دوستان می گن عکس دخترک خونین و مالین (مطلب قبلی)، ساختگیه چون اثری از پلیس نیست و ما معترضها داریم اشک تمساح می ریزیم.

سوال: انگیزه ما به قول شما عکس سازها چی می تونه باشه؟

بنا به نظرسنجی پلیس، اکثر مردم از مبارزه با بی حجابی حمایت کردند. باور و گرایش سیاسی این گروه، به گفته مسئولان، کوبنده و خلل ناپذیره، پس ما نمی تونیم با اینجور عکسها اونا رو به جبهه خودمون بیاریم.

پس چه دلیلی داره که خودزنی کنیم؟ توان هیچ اقلیتی با خودزنی تقویت نمی شه، چون برای بقا باید از همه دارایی اش حفاظت کنه. برعکس این اکثریته که مدام برای اقلیت هزینه می تراشه و اسمشو می ذاره خودزنی.

از “خودزنی” نشریات امیرکبیر کی سود برد؟ مدیر مسئولهای به زندان افتاده یا اونایی که برای انتقام گرفتن از پلی تکنیک خوابشون نمی برد؟

عکس: سرزمین رویایی

اگه خود خدا نگفته بود دین زور زورکی نیست، معلوم نیست اینا می خواستن چه بلایی سر ملت بیارن؟

جودشون به جزایری می رسه و جورشون به یه دختر رهگذر. به قول سعدی، سنگها رو بستند و سگها رو رها کردند!

حتما این شیوه مهرورزانه دعوت به اعمال حسنه است. پس خواهرم، تبریک، مسلمان شدی!