My Babbling Brain

می گن رمز بازاریابی، گفتن یه قصه ساده است که روی زندگی مخاطب تاثیر می ذاره.

بغض آمریکا از ایران کم مونده بترکه، ولی نمی شه به هیچ تحلیلی اعتماد کرد و همین آدمو نگران تر می کنه.

می گن انتقام میوه آبداریه که باید بذاری حسابی برسه. حالا برادران آمریکایی انتقام گروگانگیری ۲۸ سال پیش تهرانو توی اربیل گرفتند.

نحوه انتشار خبر تحریم بانک سپه با خبر مشابه بانک صادرات، تومنی پنج زار توفیر داشت.

چهار ماه پیش استوارت لوی، معاون ضد تروریسم خزانه داری آمریکا، تر و فرز اومد و (راست یا دروغ) خبر داد که بانک صادرات، جیب حسن نصرالله رو پر از دلارهای نفتی ایرونی می کنه.

اما این بار از یه روز جلوتر جار زدند که منتظر شیر سپه شکن باشید.

درسته که این تحریم بعد از تصویب قطعنامه ۱۷۳۷ اعمال می شه و عملیات مالی دولت ایرانو دشوارتر می کنه (یه بانک آلمانی هم ایرانو تحریم کرده)، ولی دیگه جار و جنجالش واسه چیه؟

خب الان چپ برادران آمریکایی خالیه. یادتونه واسه گزارش بیکر- همیلتون چه قشرقی راه انداختند؟ آخرش کم مونده بود بگن از حاجی کنزینگتون هم کمک بگیرید.

حالا هم دو هفته توی بوق و کرنا کردند که آقای بوش چهارشنبه می آد و استراتژی The Surge رو تبیین می کنه. مجله “ونیتی فئر” از قول نئوکانهای متهم به معماری جنگ نوشته بی کفایتی دار و دسته خانم رایس و فرماندهان نظامی بقدریه که بهترین استراتژی هم توی عراق جواب نمی ده.

واسه همین آمریکایی ها فعلا جزء پیروزی توی عرصه دیپلماسی عمومی (یا به قول فرنگیها PR) امید به موفقیت دیگه ای ندارند.

این روزها حکومت قانون و شفافیت در بریتانیا از آسمون این روزهای سرد و خشک لندن هم خاکستری تر شده.

Yesterday Americans observed four moments of silence for those killed by the enemies of freedom. Meanwhile, the Iranian judiciary, notorious for hating freedom of speech, silenced a popular voice of moderation, the Sharq newspaper.

Americans have always complained about the perceived lack of struggle by moderate Muslims against “Islamic fascism”, arguing the war on terror should be fought on the intellectual front as well.

Fair enough, but this is the problem: your bungled military adventures in Afghanistan and Iraq have helped totalitarian rulers in Iran and other Islamic nations to portray the war on terror as a 21st-century crusade.

Any liberal Muslim has consequently been branded as a collaborator. We the so-called traitors share such values as freedom and democracy with like-minded Americans, but as they are losing their credibility to preach these lofty ideals, we are losing our voice.

This blog tries to keep the voice alive.