My Babbling Brain

مناظره دوم مک کین و اوباما پر بود از حرفهای کهنه و دیگه بعیده مک کین به گرد اوباما برسه.

اما در مورد ایران، یکی از حضار سوال تازه ای پرسید که جوابش نشون داد رویکرد اوباما و مک کین سر ایران چندان فرقی نداره. سوال این بود: اگه ایران به اسراییل حمله کنه، آیا برای دفاع از اسراییل، اول می رید از سازمان ملل مجوز می گیرید؟

مک کین صریح گفت نه، چون روسیه و چین گربه می رقصونن و وتو می کنن. اما اوباما یه کم پیچوند. اول گفت اصلا نباید گذاشت ایران به بمب برسه (یعنی همون دکترین پیشدستی بوش و چنی؟). بعد گفت مهمه که نذاریم سازمان ملل بر سر منافع آمریکا از وتو استفاده کنه.

البته اوباما گفت باید همه راههای دیپلماسی رو برای جلوگیری از اتمی شدن ایران طی کرد، ولی نباید گزینه نظامی رو کنار گذاشت. برای همین به نظر می آد فرق زیادی بین سیاست مک کین و اوباما سر ایران نیست، چون مک کین هم در ظاهر می گه اول باید از دیپلماسی مایه گذاشت.

اوباما یه جای دیگه هم لو داد سیاست خارجی اش در عمل فرقی با بوش و مک کین نداره. همون موقع که گفت دکترینش برای توسل به زور، ملاحظات اخلاقی (بخونید احساس) رو مدنظر می ده “مثلا نباید گذاشت هولوکاست تکرار بشه، فقط باید بر اساس محدودیتها اولویت بندی کرد.”

این حرف از یه نومحافظه کار عجیب نیست، از اوباما چرا. یه نومحافظه کار می تونه استدلال کنه جنگ عراق، صرف نظر از ارتباط یا عدم ارتباطش با القاعده، لازم بود تا عراقی ها از دیکتاتوری صدام نجات پیدا کنند، حتی بدون مجوز سازمان ملل.

این که اوباما چه جوری می خواد تشخیص بده مداخله در کدوم بحران بین المللی اخلاقی تره و اصلا اخلاقی برای آمریکایی ها یا دارفوریها مثلا، ما رو می ذاره در همون ترازوی عدالتخواهی آقام جورج بوش.

مجله نیوساینتیست نوشته چندتا از باستان شناسهای بزرگ از همکارها خواستند اگه ارتش آمریکا و اسراییل برای حمله به ایران مشاوره خواستند، همکاری نکنید.

شرکت کنندگان کنگره جهانی باستان شناسی گفتند ممکنه طراحان جنگ بخوان لیستی از اماکن باستانی ایران تهیه کنند تا بهش بمب نزنند، (مخصوصا با توجه به نزدیکی تاسیسات به بعضی از آثار تاریخی)، ولی همکاری باستان شناسها با جنگ طلبها به اقدام نظامی شون “اعتبار و وجاهت فرهنگی” می بخشه.

البته من فکر می کنم ننه گلی هم می دونه ابنیه های تاریخی ما کجاست، تا چه برسه به سیا، ولی در کل ایده قشنگی بوده. دمشون گرم.

همه می گن بعد از حمله، ایران با بستن تنگه هرمز از نفت یه سلاح دفاعی می سازه. ولی به نظر می آد مقامات ایران می خوان از نفت یه سلاح بازدارنده بسازند.

دلال نفتی کاری نداره که حمله به ایران هیچ وقت زمینی نخواهد بود، پس “حفر گور جمعی برای متجاوزان” یه جوکه، ولی با شنیدن این حرف، قیمت هر بشکه رو بالاتر می بره.

در نتیجه نه تنها درآمد نفتی ایران می رسه به فلک، بلکه فشار به مصرف کنندگان آمریکا و متحدانش بالا می ره. دیروز می خوندم که هر سنت گرون تر شدن بنزین، سالانه یک میلیارد دلار به آمریکایی ها زیان می زنه.

حالا تصور کنین جنگ بشه. یه مفسر نوشته بود پارسال جنگ ایران رو شبیه سازی کردند و دیدند اگه هرمز بسته بمونه، قیمت نفت دو برابر می شه و یه میلیون آمریکایی بیکار می شن و درآمد آمریکایی ها دویست و شصت میلیارد می افته پایین.

بعلاوه بخش عمده نفت چین و ژاپن، از شرکای بزرگ تجاری آمریکا، از هرمز رد می شه. رکود اقتصادی اونا هم اثرات منفی شبه رکود فعلی رو وخیم تر می کنه و بیشتر می خوره سر دلار. من حتی بعید نمی دونم این ملت ساکت و آروم انگلیس، بخاطر گرونی سوخت و مواد غذایی بریزن توی خیابونها.

من فکر می کنم پارسال که نفت ارزون بود، احتمال جنگ بیشتر از الان بود، ولی کمتر سیاستمداری رو می شه گیر آورد که عاقلانه تصمیم می گیره.

آخرین خبر: حمله به تاسیسات اتمی ایران تکذیب شد. رویتر گزارش داده بود بازارهای مالی بخاطر شایعه حمله به تاسیسات اتمی ایران سقوط کرده ولی فعلا تکذیب شده.

امروز آمریکایی ها گفتند مانور اخیر اسراییل، خط و نشون واسه ایران بوده، ولی واقعا اسراییل الان قصد حمله داره؟

بعید می دونم، چون این هارت و پورت از کشور توداری مثل اسراییل بعیده. شما وسط دعوا اگه قصد چک زدن داشته باشی، یهو می زنی تا سه فاز طرف بپره.

علاوه بر این شرایط حمله آماده نیست. اسراییل عاقل تر  و ترسو تر از اونیه که تنها حمله کنه. اما جورج بوش نمی خواد شانس نامزد حزبش در انتخابات از این هم کمرنگتر بشه. در ثانی، افکار عمومی هنوز مغزپخت نشده. سربازهای آمریکایی هم دارن با قرص ضدافسردگی در عراق و افغانستان می جنگند. از همه بازدارنده تر، قیمت مخوف نفته.

برای همین مانور اسراییلی ها، اولا تمرینه برای روزی که شرایط بالا مطلوب می شه. و هم پیامه به ایران و مخصوصا به سوریه.

اسراییل از سوریه خواسته از ایران دور بشه تا گزینه های پاسخ ایران به حمله احتمالی محدودتر بشه. اسراییل با این مانورها و جنگهای روانی، از سوریه هم زهرچشم می گیره.

برنامه شصت دقیقه شبکه سی بی اس یه برنامه ساخته از دنیای مخفی نیروی هوایی اسراییل که هنوز از تلویزیون پخش نشده ولی ده دقیقه اش رو توی یاهو گذاشتند.

چند نکته جالب توی این فیلمها بود: حتما می دونین سربازی برای مرد و زن اسراییلی اجباریه ولی رفتن به نیروی هوایی دلبخواه نیست. طبق قانون، نیروی هوایی خودش بهترینهای ارتش رو انتخاب می کنه. سرباز هم نمی تونه نه بگه. بعد معمولا از بین چهل کادر نیروی هوایی، فقط یکی خلبان می شه (بهترین بهترینها).

دخترها هم خلبان می شن، معمولا با هلی کوپتر می پرن.

فرمانده نیروی هوایی اسراییل (که هیچ دل خوشی از احمدی نژاد نداره و اونو هیتلر جدید می دونه) هفته ای یه بار خودش جنگنده، هلی کوپتر یا هواپیمای ترابری می رونه. (البته انگار این فرمانده اواسط ماه مه عوض شده)

هیچ توضیحی داده نشده که چرا سی بی اس الان رفته سراغ این موضوع (ما که می دونیم اتمیه) یا چرا اسراییل تودار اجازه داده با خلبانهاش مصاحبه بشه (ما که می دونیم جنگ روانیه). البته سی بی اس می گه در قبال اجازه فیلمبرداری، اسراییلی ها حق سانسور داشتند.

لازم نیست ده تا کتاب و مقاله درباب حقوق بین اللمل نوشته باشی تا بدونی حمله هکرهای ایرانی به وب سایتهای عربی در اعتراض به جعل نام خلیج فارس، جنگ افروزانه و تجاوزطلبانه است.

طبق تعریف، عمل جنگی، حمله ایه که بدون نیاز به دفاع از خود و بدون مجوز سازمان ملل علیه تاسیسات و حریم یه کشور دیگه انجام می دی. در قرن بیست و یکم، سایت دانشگاه و روزنامه، تاسیسات و حریم ملی هستند (مخصوصا دامینهای خاص هر کشور).

درست پارسال این موقع ملی گراهای روس در اعتراض به سرنگونی یه مجسمه از یکی از میدونهای استونی، حملات سازمان یافته ای علیه سایتهای متحد سابقشون راه انداختند. ناتو هم اونو مصداق جنگ اینترنتی دونست و یه مرکز دفاعی در استونی راه انداخت.

از همون موقع این بحث مطرح شد که حقوق بین الملل بایستی مطابق با شیوه های تازه جنگ آپ دیت بشه. از خوش شانسی هکرهای هموطن، هنوز خواب نهادهای مسئول سنگینه، ولی عربها می تونن با استناد به همون قوانین قرن بیستمی ادعای خسارت کنن. حتی استرداد!

اگه اسم خلیج فارس رو تحریف کردند، شما هم حق دارین اسم دریای عمان رو بذارین دریای سیستان. یا برین دم سفارتشون شعار بدین. فقط در همین حد.

دوستان اگه رگ غیرتشون ورم کرده، یه بار برن دم وزارت نفت تظاهرات که چرا قطریها گاز خلیج فارس رو می برن و ما هنوز با شل و توتال شش و بش می کنیم؟ یا از وزارت خارجه بپرسن بلاتکلیفی سهم مون از دریای مازندران تا کی؟

به نظرم دولت باید این حمله هکرها رو رسما محکوم کنه چون اگه فردا چهارتا تروریست وهابی بیان و اینجا بمب بذارن، ما همین انتظار رو از سعودیها داریم.

بدتر از کار هکرها، گفتگوی خبرگزاری رسمی مملکت با سرکرده اوناست. (جون من، تتیر رو!) چون آرمان میهن پرستانه دارن و حال عربها رو گرفتن، بایستی بهشون تریبیون بدیم؟ مگه ایرنا با تروریستهای جندالله هم مصاحبه می کنه؟

تا وقتی مذاکره سر نام خلیج فارس و جزایر سه گانه به جنگ رسمی تبدیل نشده، این هکرها، تروریست (اینترنتی) هستن. و مثل دیکتاتور، تروریست خوب و بد نداریم. مگه حکومتها بخوان.

خبر فروش سلاح آمریکا به عربستان و امارات (در صورت موافقت کنگره) نشون می ده کاخ سفید نه تنها به فکر براندازی نیست، بلکه می خواد حکومت ایرانو به عنوان یه دشمن چموش ولی با برکت حفظ کنه.

اینجوری بیزنس شرکتهای دفاعی آمریکا و بریتانیا سکه می شه. هر وقت هم کاسبی شرکتهای نفتی شون کساد شد، از اسراییل می خوان یه حمله فلج کننده ولی مهار شده علیه تاسیسات اتمی ایران انجام بده تا قیمت نفت بکشه بالا.

بی دلیل نیست که آمریکا نمی خواد مذاکره کنه. لولوخوره ایران برای منطقه باید حفظ بشه. من ساده لوح رو بگو که چقدر حرص می خوردم که آمریکا می خواد به ایران حمله کنه!

مرتبط: دیگه از جنگ نمی نویسم