My Babbling Brain

روزنامه های انگلیس و طرفدارهای محیط زیست کف کردند از یه شیخ قطری که چهل و پنج هزار دلار هزینه کرده تا لامبورگینی سیصد و هشتاد هزار دلاری شو با طیاره بفرسته لندن فقط واسه تعویض روغن.

این وبلاگ لینک فیلمی از کوچ عشایر بختیاری در هشتاد سال پیش رو گذاشته. فیلم صامته و دو آمریکایی ساختنش. از دیدنش پشیمون نمی شین.

————–

مرتبط : کوه هلن

دیروز با سایت فری سایکل آشنا شدم. هر خرت و پرتی رو که نمی خوای، می ذاری اونجا تا یه آدم نیازمند بیاد ببره. نو و کهنه اش مهم نیست، مهم این که برخلاف حراجی ای بی eBay نباید پولی دست به دست شه.

هدف، حفاظت از محیط زیسته. سایت فری سایکل می گه پارسال کاربرانش نذاشتن به بلندی چهارتا کوه اورست، خرت و پرت به قبرستون زباله تشییع بشه.

سایت در هفتاد و پنج کشور فعاله، از جمله انگلیس. مثلا محلات مختلف لندن هر کدوم یه گروه عضو دارند که ناخواسته هاشونو توی سایت می ذارن: تی وی، یخچال، لباس دست دوم، آکواریوم، پرینتر…

هر کی طالب بود، با آگهی دهنده تماس می گیره و یه قرار می ذاره که بره برداره. به همین سادگی. هم خونه ات خلوت می شه، هم ثواب می کنی و هم به حفظ محیط زیست کمک کردی.

به این آدمهایی که کاوشگر فونیکس رو به مریخ فرستادند، حسودی می کنم. یه چیز خفن ساختند، شیشصد و هشتاد میلیون کیلومتر توی یه فضای ناشناخته هدایتش کردند تا از خاک یه سیاره دیگه نمونه برداره.

وقتی هیجان این آدمها رو دیدم، فهمیدم شغل ماها (روزنامه نگار، جراح، محقق، مکانیک، تاجر، راننده فرمول یک،…)، هر چقدر هم شریف و پولساز و هیجان انگیز، باز کشکه و پشم. چون اون چیزی رو که شغل این آدمهای گنده تر از آدم داره، نداره: کشف ناشناخته ها.

این آدمهای فراانسانی (کیهان شناسها یا ژنوم کارها) مرز علم و تخیل ما رو همزمان جلو می برند. هنرمندها فقط پیشقراول تخیل اند.

شاید بگین خیلی از ماها هم کارمون کشف مجهولات و یافتن واقعیته، مثل روزنامه نگار یا پژوهشگر. ولی حقیقت اینه که این مجهولات واسه ما ناشناخته است و معمولا جوابش رو یکی دیگه می دونه یا توی کتاب و ژورنال نوشتنش.

اگه آفتابه رو خالی کردم روی شغل شریفتون، عذر می خوام ولی حس من اینه که شغلهای ما آدم معمولی ها، سرکاریه!

Looking at birds is a key; it opens doors, and if you choose to go through them, you find you enjoy life more and understand life better.

Predictions by means of birds is called ornithomancy. The word auspicious comes from the Latin for birdwatching.

Freud said that all flying dreams are really about sex.

Emiliy Dickinson called hope “that thing with feathers.” Birds are about hope.

We can empathize with birds, thrill at their appearance and at their song.

What makes the marvellous is its peculiar way of being ordinary; what makes the ordinary is its peculiar way of being marvellous. (Orphan Pamuk, The Black Book)

How to be a Bad Birdwathcer by Simon Barnes

نام ال گور، تا آخرین نفس این کره خاکی، زنده می مونه. خدا می دونه نیت واقعی اش از برگزاری کنسرتهای “زمین زنده” چی بوده، ولی نتیجه کارش مثبته.

حجت بر ما تموم شده، باید زمین رو نجات داد. به قول بومی های آفریقا، “ما این سیاره رو از اجدادمون به ارث نبردیم، بلکه از بچه هامون قرض گرفتیم.”

کنسرت لندن رو از تی وی دیدم، محشر بود. (اینجا ببینید، یا اینجا) گروه خونی ام به راک خفن نمی خوره، ولی این گروه “فو فایترز” چه کار کرد! مثل شیر می غرید.

خانوم مدونا هم که ماشالله هر روز جون تر و چالاک تر می شه.

عکسهاش اینجا و اینجا

از امروز کشیدن سیگار در مکانهای عمومی انگلیس، مثل کافه و رستوران و سرکار ممنوع می شه و با متخلفان شدیدا برخورد خواهد شد.

جالبه که هشتاد درصد از این طرح حمایت کردند (اندازه حامیان طرح امنیت اجتماعی) و خیلی از سیگاریها می گن شاید عدو شود سبب خیر و ترک کنن.

این روز از بیش از یک سال پیش انتخاب و اعلام شده و هیچ شل کن و سفت کنی هم در کار نبوده، با این که صنعت دخانیات کلی زور زد. حسابی هم تبلیغ شده تا کسی نگه من بی خبر بودم.

من چون از سیگار بدم می آد، خیلی خوشحالم و از امروز می تونم برم خیلی جاها که بخاطر سیگاریها نمی رفتم. غم آخرتون باشه!

(عکس، تبلیغات ضد سیگار سازمان ملی بهداشت انگلستان رو نشون می ده. با هیچ کسی هم شوخی نداریم. ترک کن، آقا!)

امروز شنبه گروهی از دوچرخه سوارن لخت در خیابانهای لندن در اعتراض به خطرات و آسیب های خودرو رکاب زدند. هدف آنها جلب کردن توجه مردم به زیانهای خودرو برای انسان و محیط زیست و تشویق به استفاده از دوچرخه به جای خودرو بود. که خود حاجی هم موفق به گرفتن تصویر با موبایل شخصی شد. یکی از شعارهای این گروه:

 Bike and naked body harm nobody
نویسنده: مهمان حاجی