My Babbling Brain

این تیتر چندتا از روزنامه های امروز اینجا بعد از افشای رسوایی تقلبهای بی بی سی بود.

دیروز بی بی سی اعتراف کرد تهیه کنندگان شش برنامه تلویزیونی اش در مسابقات تلفنی، برنده های قلابی (از همکارها، دوستها یا رهگذرها) معرفی می کردند. اینجا برای شرکت در این مسابقات تلفنی، گاهی دقیقه ای یه پوند به هزینه مکالمه اضافه می شه و همین درآمد خوبی برای تهیه کنندگانه.

این “اعترافات” بعد از اون منتشر شد که بی بی سی برای اولین بار در تاریخش به جرم فریب دادن تماشاگران پنجاه هزار پوند جریمه شد و از ملکه بخاطر تحریف تصویری مراسم عکسبرداری اش معذرت خواست.

مشکل بی بی سی اینه که به بهانه حفظ بی طرفی آگهی پخش نمی کنه. در نتیجه درآمدش محدود می شه به پولی که سالانه از مردم می گیره. اما عوضش رقبا واسه برنامه هاشون بودجه های کلان می ذارن و دهن تهیه کننده های بی بی سی در این رقابت سرویس می شه.

حالا شاید با این “نقض آشکار اعتماد مردم” بی بی سی هم واقعیات قرن بیست و یکم رو درک کنه و یه بنگاه خبری تجاری بشه. مرگ یه بار، شیون هم یه بار.

یاهو نیوز این عکس خبرگزاری فرانسه از زنان برقعه پوش افغان رو کنار خبر طرح پلیس ایران برای برخورد با پسرها و دخترها چاپ کرده.

درسته که مقامات ایران دوست دارن زنهای ایرونی برقعه بپوشند، ولی هنوز ایران، افغانستان نشده، حتی اگه روی عکس به فارسی (دری) نوشته باشه “فروشگاه انوش”.

انقد بدم می آد از فوتو ادیتور ناشی!

نیویورک تایمز یه گزارش فول سیستم درباره ثروتمندهای آمریکایی نوشته. سوای متن توپش، تکنیک استفاده از صدا و گرافیکش محشره. آقا تعظیم.

حتی اگه به روزنامه نگاری علاقه ندارین، یه نگاه به ساختارش بندازین.

مهر گزارش داده ایلنا توقیف شده. (صبح فیلتر شده بود).

آقای احمدی نژاد بجای توقیف رسانه های مخالف، یه سروسامانی به وضع کارگرها، معلمها و دانشجوها بده تا اونا بهانه ای برای اعتصاب نداشته باشن.

البته برخورد با ایلنا بیشتر از اونی که انتقامگیری باشه، پیشگیری از انتشار اخباره.

پیش بینی می شه امسال دهها کارخونه ورشکسته بشن. چه بهتر کسی نباشه صدای کارگرهای بیکار رو پخش کنه.

فرانسیس هریسون خبرنگار بی بی سی بعد از سه سال داره از ایران می ره و در مطلبی از موج تازه سرکوب گلایه کرده.

به نوشته او، مقامات وزارت ارشاد به مهمانی خداحافظی اش نرفتند ولی دلگیر نشده چون می دونه فضا چطوریه.

---

مرتبط: تندترین گزارش خبرنگار بی بی سی

وقتی بچه پا منبری باشی، یکی از شیرین ترین چیزهایی که می شنویی، شرح حال آدمهاییه که معصومان رو به خواب دیدند.

حالا ممکنه طرف شیخ وارسته ای بوده باشه که کتابی نوشته و خواب دیده یکی از امامها بهش مهر تایید زده. یا برعکس یه لات بی سرپا بوده که مثلا خواب امام حسین رو دیده و توبه کرده.

توجیه اش هم اینه که مهمترین مجرای ارتباط ما خاکی های خطاپذیر با یه روح مقدس ساکن عالم غیب، رسانه خوابه. شیرینه چون بهت می گن اگه بچه خوبی باشی، شاید به خواب تو هم بیاد. و چه چیز از خواب شیرین تر!

یقینا باورپذیری این جور حکایتها به اعتقاد آدمها به ماوراء الطبیعه بستگی داره. پس ممکنه یکی باور کنه مادر یه راننده تاکسی به خوابش بیاد و بگه به احمدی نژاد رای بده، و یکی هم به این روایت و راوی اون بخنده.

این وسط چیزی که قابل انکار نیست، بهره برداری سیاسی احمد جنتی به نفع سوگلی محافظه کارها از اون بخش از ضمیر مخاطبهاشه که مخزن بیاد ماندنی ترین خاطرات مذهبی شونه. (فایل صوتی حرفهای جنتی)

آقای جنتی در واقع با اشاره تلویحی به بی غل و غش بودن رسانه خواب در مورد معصومین (در مقایسه با رسانه های دنیای بیداری مثل هم میهن) و تعمیم دادن اصالت پیامهای اون رسانه به احمدی نژاد می خواد هیپنوتیزم حامیان جناح راست رو عمیق تر کنه.

مساله: روندی که با “هاله نور” آغاز شد و با “معجزه قرن” ادامه یافت و حالا به “خواب راننده تاکسی” رسیده، به دنبال چه هدفیه؟

محافظه کاران به این نتیجه رسیدند که اصل خودی و غیر خودی، با وجود اعمال خشونت آمیزش، جواب مورد انتظار رو نداده و باید دنبال فرقان یا مرز تازه ای بود: مقدس و نامقدس.

پس لیست نامزدهای انتخابات مجلس که مورد تایید احمدی نژاد و بزرگترهاش باشه، مقدسه و بقیه لیستهای دیگه، نامقدس.

این جور تردستی های کلامی مسلما برای بخشی از مردم موثره، ولی من فعلا قصد ندارم به خواب بزرگ فروبرم.

سردبیری نیویورک تایمز درباره سوتی گزارش سرکوب در ایران و تحریف عکس خبرگزاری فارس توضیح داده.

به گفته اونا، سوءتفاهم بین یه پژوهشگر مسائل ایران و گزارش نویس باعث شد نیویورک تایمز عکسی رو که مربوط به چرخوندن اوباش توی خیابونها با آفتابه است، جای نمونه تصویری سرکوب جوانان بخاطر سر و وضعشون چاپ کنه.

توضیح نیویورک تایمز (اصلش پایین اینه)

 

Editors’ Note: June 25, 2007

A front-page article yesterday described a crackdown in Iran that has included the jailing of three Iranian-Americans, repression or intimidation of nongovernment organizations pressing for broader legal rights, warnings to newspaper editors against articles on banned topics, arrests of advocates for women’s rights and of student leaders, and the detention of 150,000 people for wearing clothing considered not Islamic.

The headline over the article said that Iran was cracking down on dissent and “parading examples” in the streets, and one paragraph in the article also said that young men detained for wearing tight T-shirts or western-style haircuts had been “paraded bleeding through Tehran’s streets by uniformed police officers.” The Times caption on an official Iranian news agency photograph that ran with the article said that it showed a police officer punishing a young man in public for wearing un-Islamic clothing by forcing him to suck on a plastic container normally used for intimate hygiene, a punishment the article also asserted was for that offense.

But the man in the photograph, according to widespread Iranian news reports, was one of more than 100 people arrested recently on charges of being part of a gang that had committed rapes, robberies, forgeries and other crimes. The caption published on the Web site of the news agency, Fars, had said only that the man was being punished as part of a roundup of “thugs” in a Tehran neighborhood.

The current repression has made reporting in Iran difficult. In this case, The Times relied on an interview with a researcher for a nongovernment agency that no longer operates within Iran who said the photograph was evidence of a more visible police role in public crackdowns on what the authorities consider immoral behavior. The reporter then wrongly interpreted what the researcher said as applying to a crackdown on dress, and incorporated the erroneous interpretation into the body of the article, without giving any indication of the source for it.

These errors could have been avoided with more rigorous editing. The article should not have said that young men had been paraded through the streets for wearing un-Islamic dress, and the headline over it should not have said that dissenters were being paraded as part of the crackdown.

---

مرتبط یک: آقای نیویورک تایمز، شما هم؟

مرتبط دو: سوتی نیویورک تایمز اصلاح شد

گویا به گوش آقای نیویورک تایمز رسوندن و هم عکس و هم شرح عکس و هم یه جمله بودار رو از گزارش سرکوب در ایران حذف کرد.

ولی همینطور که صفحه نتایج جستجوی گوگل نشون می ده، هنوز جمله ای که عکس خبرگزاری فارس رو تحریف می کنه، قابل رویته.

بعلاوه سایتهایی که گزارش اولیه نیویورک تایمز رو منتشر کردند، هنوز جمله بودار رو یدک می کشن. بدی ردپای اینترنتی همینه!

ببینین ابتدای پارگراف هشتم این با پارگراف هشتم این یا ششم این چه فرقی داره؟ جمله حذف شده در خبر خبرگزاری فرانسه مونده. (بند پنجم) البته شاید اونا هم حذف کنن.

---

این یه کل کل حرفه ایه و ربطی به حقوق اوباش محترم نداره. قبلا در منقبتشون اینجا نوشتم. گیر ندین!