My Babbling Brain

چند روزیه به این چاقویی فکر می کنم که برای گلوی وبلاگ نویسها در مجلس تیز می کنن و می بینم ما که اینقدر نحیف و پیزوری، پس چرا اینا انقدر می ترسن و به نجارباشی چوبه دار سفارش می دن؟

بخاطر بگیر و ببندهای قبلی، وبلاگستان ایرونی الان داره زیر ظرفیت واقعی کار می کنه. من از نادال و فدرر می نویسم، آبجی مون از آرزوش برای بستن تور مرغی دور دریا، تو هم از فایرفاکس سه.

درسته فلسفه وبلاگ نویسی همینه که هر کسی از موضوع دلخواهش بنویسه، ولی مخاطبی که نه صدا و سیما رو قبول داره و نه صدای آمریکا رو و به هوای یه مطلب و نگاه متفاوت وبگردی می کنه، راضی برنمی گرده.با وجود همین، حضرات به این کارخونه بی رمق اندیشه هم رحم نمی کنن.

همزمان با فشار به روزنامه های منتقد و تخته کردن در انجمن صنفی، اینا می خوان از وبلاگ نویسها هم زهره چشم بگیرند که مبادا نامزد حکومت رو از این اسگل تر کنند.

خدا کنه این سال سیاه انتخابات هرچی زودتر تموم شه و گردن ما طنابی نشه.

وبلاگ قمار عاشقانه نامه ای از فرزاد کمانگر، معلم آزادیخواه محکوم به اعدام منتشر کرده.

نثر ساده اش با غم تنهایی و انزوا در انفرادی آمیخته و یه شعر سیاه شده.

“برای اولین بار بعد از ماهها به هواخوری رفتم. هواخوری اتاق کوچکی بود با دیوارهای بلند و سقفی نرده کشی شده و مشبک. برای من که آسمان و خورشید را هر روز از دامن زاگرس عاشقانه نگریسته بودم، اینجا گویی آسمان را پشت میله ها زندانی کرده بودند.”

جالب اینه که نه این نامه و نه نامه های قبلی اش، مثل این یکی که واسه شاگردهای مدرسه اش نوشته، اصلا قلم سست و مایوس یه زندانی منتظر اعدام نیست.

بعد از خوندن نامه این سوال برام مطرح شد چرا حکومت ایران به “حفظ کرامت سربازان متجاوز و رعایت کنوانسیون ژنو” بها می ده، ولی نه به کرامت شهروندان خودش اهمیت می ده و نه به سایر توافقنامه های بین المللی مثل منشور ملل و اعلامیه جهانی حقوق بشر احترام می ذاره؟

من همیشه عکس سیلوئت رو دوست دارم و نمی دونم چرا، و این عکس احمدی نژاد، یکی از قشنگترین سیلوئتهاییه که تا حالا دیدم.

اما واقعا ایراد این عکس چیه که به تعطیلی یه روزنامه و بیکاری دهها نفر منجر شده؟ هاله نور رو نشون نمی ده!؟

تعطیلی تهران امروز که حتی اصلاح طلب هم نبود، تردیدی نمی ذاره که برخلاف ادعاها، ایران فقط سیلوئتی از آزادی داره.

مهر گزارش داده ایلنا توقیف شده. (صبح فیلتر شده بود).

آقای احمدی نژاد بجای توقیف رسانه های مخالف، یه سروسامانی به وضع کارگرها، معلمها و دانشجوها بده تا اونا بهانه ای برای اعتصاب نداشته باشن.

البته برخورد با ایلنا بیشتر از اونی که انتقامگیری باشه، پیشگیری از انتشار اخباره.

پیش بینی می شه امسال دهها کارخونه ورشکسته بشن. چه بهتر کسی نباشه صدای کارگرهای بیکار رو پخش کنه.

فرانسیس هریسون خبرنگار بی بی سی بعد از سه سال داره از ایران می ره و در مطلبی از موج تازه سرکوب گلایه کرده.

به نوشته او، مقامات وزارت ارشاد به مهمانی خداحافظی اش نرفتند ولی دلگیر نشده چون می دونه فضا چطوریه.

یه مشت جوون قد و نیم قد وارد یه کافی شاپ استارباکس می شن. پیشبندهای سبزرنگ بروبچ استارباکس رو از کیفشون درمی آرن و دور گردن می اندازن.

یکی شون با یکی از قهوه چی ها حرف می زنه و بعد با دوستاش می زنه زیر آواز ضد استارباکس (چرا قهوه رو از آفریقایی ها ارزون می خره؟)

بعد از چند دقیقه بهشون گفته می شه که وقتشون تمومه. تعظیم می کنن و می رن.

من و مهمان حاجی متعجبیم چرا استارباکس دوست داره مشتریها ببینن که منتقداش می تونن آزادانه اعتراض کنن؟

این روزها خبر به زندان افتادن اولین بلاگر انگلیس لای اخبار حملات تروریستی اینجا گم شد، هرچند به تروریسم مربوط می شد.

فلسیتی لود به جرم اذیت و آزار و بدنام کردن یکی از قربانیان بمبگذاری هفتم ژوئیه سال دو هزار و پنج، هفته پیش به شش ماه حبس محکوم شذ.

خانم لود متهم بود که نوشته ریچل نورث (فامیلی مستعار و صاحب عکس) با تشکیل گروهی از بازماندگان و خانواده های قربانیان و درخواست برای تحقیق مستقل در مورد اون حملات در واقع داره از کنار اون مرده ها، کاسبی می کنه.

استدلال خانم لود که یه پژوهشگر اهل آکسفورده، این بود که تحقیق مستقل در شرایطی که پلیس داره تحقیق می کنه، ناممکنه و حتی به حرف وزیر کشور وقت استناد کرده بود.

بنا به ادعای اون، خانم نورث با راه اندازی وبلاگ “ریچل اهل شمال لندن” فقط دنبال بازارگرمی برای فروش حق مصاحبه به رسانه ها و تبلیغ برای کتابیه که در مورد هفتم ژوئیه نوشته و همین روزها چاپ می شه. اما خانم نورث می گه اگه این تلاشهاش نبود، دولت حق این قربانی ها رو خورده بود. (این روزها در مورد ریشه های تروریسم و سایر بحثهای سیاسی هم می نویسه.)

خانم نورث قبلا گویا قربانی تجاوز جنسی شده بوده و با وجود انتشار تصاویرش، کسی قانونا اجازه نداشته نام واقعی شو منتشر کنه تا آبروی خانواده اش حفظ بشه. ولی خانم لود این نامردی رو می کنه و به گفته شاکی، شوک حملات رو براش تشدید می کنه.

تهدیدات خانم نورث بی اثر می مونه و کار به دادگاه کشیده می شه. خانم لود بازداشت و با قرار وثیقه آزاد می شه ولی دست از، به قول خودش، افشاگری و به قول خانم نورث، افترا زدن برنمی داره.

دادگاه بطور غیابی خانم لود رو محاکمه می کنه و خیلی از بلاگرها توی وبلاگهاشون اعلامیه تحت تعقیب بودنشو منتشر می کنن. بالاخره توی یکی از کافی نتهای شرق لندن، موقع آپ کردن بلاگش، بازداشت و بعد محاکمه می شه.

من یکی دو ساعت وبلاگ هر دو طرف رو خوندم و واقعا دشوار می تونم قضاوت کنم حق با کیه یا کی دعوا رو شروع کرده. زنجیره ای از اتهام و ضد اتهام ردیف شده و هر دو طرف، قد یک اروگاه نسبتا بزرگ، حامی دور خودشون جمع کردند، هرچند شمار طرفدارهای خانم نورث بیشتره.

پوشش رسانه ای هم آشکارا به نفع شاکیه، شاید به این خاطر که خودش ارتباطات خونده. البته محکوم هنوز مجال فرجامخواهی داره، ولی به نظرم محکومیتش با توجه به فضای جاری و فرا رسیدن سالگرد هفتم ژوئیه شکسته نمی شه.

بخش دیگه ای از حکم اینه که خانم لود بعد از آزادی هم حق نداره مستقیم یا غیر مستقیم درباره شاکی و سایر بازماندگان چیزی بنویسه یا باهاشون تماس بگیره.

تنها نکته جالب این بود که با وجود محکومیت خانم لود، هنوز وبلاگش سرجاشه. نه قوه قضاییه انگلیس فیلترش کرده و نه بلاگ اسپات زیرآبشو زده. شاید هم فعلا اینطوره!

وقتی بچه پا منبری باشی، یکی از شیرین ترین چیزهایی که می شنویی، شرح حال آدمهاییه که معصومان رو به خواب دیدند.

حالا ممکنه طرف شیخ وارسته ای بوده باشه که کتابی نوشته و خواب دیده یکی از امامها بهش مهر تایید زده. یا برعکس یه لات بی سرپا بوده که مثلا خواب امام حسین رو دیده و توبه کرده.

توجیه اش هم اینه که مهمترین مجرای ارتباط ما خاکی های خطاپذیر با یه روح مقدس ساکن عالم غیب، رسانه خوابه. شیرینه چون بهت می گن اگه بچه خوبی باشی، شاید به خواب تو هم بیاد. و چه چیز از خواب شیرین تر!

یقینا باورپذیری این جور حکایتها به اعتقاد آدمها به ماوراء الطبیعه بستگی داره. پس ممکنه یکی باور کنه مادر یه راننده تاکسی به خوابش بیاد و بگه به احمدی نژاد رای بده، و یکی هم به این روایت و راوی اون بخنده.

این وسط چیزی که قابل انکار نیست، بهره برداری سیاسی احمد جنتی به نفع سوگلی محافظه کارها از اون بخش از ضمیر مخاطبهاشه که مخزن بیاد ماندنی ترین خاطرات مذهبی شونه. (فایل صوتی حرفهای جنتی)

آقای جنتی در واقع با اشاره تلویحی به بی غل و غش بودن رسانه خواب در مورد معصومین (در مقایسه با رسانه های دنیای بیداری مثل هم میهن) و تعمیم دادن اصالت پیامهای اون رسانه به احمدی نژاد می خواد هیپنوتیزم حامیان جناح راست رو عمیق تر کنه.

مساله: روندی که با “هاله نور” آغاز شد و با “معجزه قرن” ادامه یافت و حالا به “خواب راننده تاکسی” رسیده، به دنبال چه هدفیه؟

محافظه کاران به این نتیجه رسیدند که اصل خودی و غیر خودی، با وجود اعمال خشونت آمیزش، جواب مورد انتظار رو نداده و باید دنبال فرقان یا مرز تازه ای بود: مقدس و نامقدس.

پس لیست نامزدهای انتخابات مجلس که مورد تایید احمدی نژاد و بزرگترهاش باشه، مقدسه و بقیه لیستهای دیگه، نامقدس.

این جور تردستی های کلامی مسلما برای بخشی از مردم موثره، ولی من فعلا قصد ندارم به خواب بزرگ فروبرم.