Archive for the 'Dictators' Category

شمارش معکوس یک اعدام

saddamb.jpgپوشش پرتب و تاب تایید حکم اعدام صدام منو باز به سرنوشت دیکتاتور سابق عراق علاقه مند کرده.

من نه مخالف مجازات اعدامم و نه نگران تعرض به حریم خصوصی یه جلاد، ولی مثل روز روشن بود که بالاخره کلک شو می کنن تا هم از بقیه دیکتاتورها زهره چشم بگیرن و هم ته دل بعثی ها رو خالی کنن.

واسه همین اولین جلسه دادگاهش، تموم هیجان و تعلیق قصه رو برام از بین برد.

اما حالا این یکی دو روزه که شبکه های خبری از بی خبری آخر سال به این ننه مرده گیر دادند، من هم قاطی تماشاچی های این سیرک رسانه ای شده ام و برای شنیدن خبر سقط شدنش، لحظه شماری می کنم.

یادتون باشه که لحظه بزرگیه.

از زمان اعدام نیکولای چائشسکو، دیکتاتور رومانی، بعد از سفر بدشگونش به ایران در سال 1989، این اولین باریه که جهان شاهد اعدام یه دیکتاتور می شه.


آپ دیت 1: سی ان ان 20 دقیقه به 12 شب به وقت گرینویچ گفت صدام تا سه ساعت دیگه اعدام می شه.

آپ دیت 2: سی ان ان و بی بی سی ساعت دو و نیم گفتن تا نیم ساعت دیگه کار تمومه.

آپ دیت 3: الجزیره ساعت سه اعلام کرد تا یه ساعت دیگه صدام اعدام می شه.

آپ دیت 4: سی ان ان از قول تلویزیون الحره و العربیه گفت اعدام اندکی قبل از ساعت 3 شنبه سی ام دسامبر انجام شد.

آپ دیت 5: سی ان ان از قول یکی از وکلای صدام مرگ دیکتاتور رو تایید کرد. تلویزیون دولتی عراق هم (آخر از همه). تبریک!

آپ دیت 6: العربیه اعلام کرده برادر ناتنی صدام هم حلق آویز شده. عیدی مضاعف! یک شاهد به سی ان ان گفته شاهدها بعد از مرگ صدام رقصیدند.

آپ دیت 7: تلویزیون عراق گفته از اعدام فیلمبرداری کرده اند. دیگه لازم نیست بگین مرگ بر صدام!

link Email Print | add to Del.icio.us add to OYAX add to Balatarin * Comments(2) | Tag: Farsi, World, Dictators
1 Votes | Average: 5 out of 51 Votes | Average: 5 out of 51 Votes | Average: 5 out of 51 Votes | Average: 5 out of 51 Votes | Average: 5 out of 5 (1 votes, average: 5 out of 5)
Loading ... Loading ...

To Burn or not to Burn

As Chileans were expressing mixed emotions to the death of their former despot Augusto Pinochet on Monday, the Iranian students were booing and branding their President Mahmoud Ahmadinejad a "dictator".
They had gathered for a seemingly cordial meeting in Tehran's Amir Kabir University, a hotbed of students militancy, heavy-handedly cracked down in recent months.
While the self-styled President was delivering his speech to belatedly mark Student's Day (Dec 7) in Iran, some disgruntled students lashed out at his strict higher education policies.
During the ensuing quarrel between the dissidents and pro-Ahmadinejad students, culminating in some pictures of the President being set ablaze, the ex-professor reportedly sat unfazed. President Ahmadinejad even boasted that if Iran would attain a loftier position in the world by a sacrifice, he would be willing to have his body grilled for thousands of times.
Some believe the whole controversy has been a warm-up stunt designed to entice lethargic voters to the Friday's polls, the first since Mr Ahmadinejad swept to office in 2005.
The most contentious aspect of the day apparently has been the burning act, not the "Down with the Dictator" slogans. Some believe no matter how heinous or lunatic Ahmadinejad has fared in his first year, the students had no right to tarnish such reverent an institution as presidency.
I am afraid I disagree. When a President mocks a dozen of students banned from matriculating simply because of their critical views, why should you give a damn to his scorching pictures!?
link Email Print | add to Del.icio.us add to OYAX add to Balatarin * Comments(2) | Tag: Freedom of Speech, Iran, Dictators
 Votes | Average: 0 out of 5 Votes | Average: 0 out of 5 Votes | Average: 0 out of 5 Votes | Average: 0 out of 5 Votes | Average: 0 out of 5 (No Ratings Yet)
Loading ... Loading ...

ژنرال در انتهای هزار توی اش

_39374824_800top.jpgاعتراف می کنم تا حالا چند بار زیر علم ژنرال پینوشه سینه زده ام و باز اعتراف می کنم در مرگش رخت سیاه نپوشیدم. البته من ناخواسته "مزدور" این آدم غیب کن شده بودم.

با دبیر سرویسم (توی یکی از روزنامه های ایران) کرکری داشتم. طفلی از این چپی های گنگ خواب دیده است که خیال می کنند با نابودی سرمایه داری می تونند این دیر خراباتو بکنند بهشت، به شرطی که ما "راستی های جلبک و آمیب" بذاریم. همیشه خدا بهم سرکوفت می زد که رفقای آمریکایی ات این ننه فلانو به قدرت رسوندند.

در سراسر ماجرای کشدار رفع و ابقای مصونیت پیونشه، سرویس بین الملل ما، مثل یه میدون نمایش خروس جنگی ها، به آوردگاه خونخواه ایرانی گمشدگان شیلی و آجودان ژنرال تبدیل می شد.

هر وقتی می خواستیم خبری از رای دادگاه یا تظاهرات مخالفها بزنیم (فقط مخالفها، مگه چپ بزرگ می ذاشت صدای موافقهای پینوشه به گوش خوانندگان روزنامه برسه؟)، دبیرم گوشمو پر می کرد از توصیه و تهدید.

-ورپریده، حتما عکس تظاهرات بچه ها را کار کنی ها! نبینم عکس اون دیوث آدمکشو بزنی ها!

-چشم، ... جون.

ولی تو اتاق صفحه بندی، با یه دسیسه ساده، بار دیگه ژنرال پیونشه کودتا می کرد و از قلب لی اوت صفحه به دبیرم و همفکراش بیلاخ نشون می داد.

پنج دقیقه و چند چارواداری بعد، "بچه ها" نسخه Tiff ژنرالو کله پا می کردند و سه چهار تا از مخالفهای پینوشه، نویدبخش آرمانشهر چپی ها برای خوانندگان روز بعد روزنامه می شدند.

از این خاطرات موش و گربه بازی من و رییسم که بگذریم، به دو دلیل بزرگ از این گوربه گور شده خوشم نمی آد: اول، کودتاچی بود (به نظرم کودتاچی ها، از زاهدی وطن فروش تا ویزویز مشرف نکبت، صندوق رای رو با چاه مستراح اشتباه می گیرند.) دوم، مصونیت داشت.

مصونیت سیاسی دیگه چه صیغه ای! چپی و راستی، کمونیست و نئومحافظه کار، شیراک و پیونشه، هر کسی مسئولیت داره، باید مقابل قانون پاسخگو باشه. حفظ امنیت ملی بهانه ای است برای سیاستمدارها که دور خودشون یه هزارتو بکشند و دور از چشم رسانه ها، مردم و حقوقشونو سربه نیست کنند.

به نظرم وقتش رسیده برای جلوگیری از بازگشت پینوشه ای جدید، خواستار لغو مصونیت سیاسی بشیم.

link Email Print | add to Del.icio.us add to OYAX add to Balatarin * Comments(0) | Tag: Farsi, Iran, World, Dictators
1 Votes | Average: 5 out of 51 Votes | Average: 5 out of 51 Votes | Average: 5 out of 51 Votes | Average: 5 out of 51 Votes | Average: 5 out of 5 (1 votes, average: 5 out of 5)
Loading ... Loading ...

Page 2 of 2«12