دادگاه بین المللی لاهه، کشتار مسلمونای صربرنیتسا رو نسل کشی دونسته ولی گفته بلگراد [1] مستقیما مسئول نبوده.

این خبر، منو یاد روز واقعه انداخت. دوازده سال پیش، تازه توی روزنامه ابرار، پادوی “روزی” شده بودم.

از قبل می دونستیم صربها واسه صربرنیتسا دندون تیز کردن، ولی صلحبانهای هلندی گفته بودن خاطرتون تخت باشه.

یه دستگاه غژغژی تلکس داشتیم که هر وقت خبر “فوری” می رسید، یه جیغ نتراشیده می کشید و یکی از ما می دویدیم طرف اتاق تلکس.

واسه صربرنیتسا، اول (به زبون خودمون) “ارجنت” درگیری صربها با هلندیها اومد. بعد ارجنت گذشتن صربها از سد هلندیها، بعد ارجنت ورود صربها به شهر. انقدر تخیلمون کار می کرد که واسه شروع کشتار مردها و پسربچه ها نیازی به ارجنت نداشته باشیم. همینطور تجاوز به زنها.

کل ماجرا کمتر از یه ساعت اتفاق افتاد.

و اما تبرئه بلگراد، یکی دو تا سوال پیش روی قضات لاهه می ذاره. شما گفتین بلگراد فقط بخاطر این که جلوی این کشتار رو نگرفته، مقصره.

ولی حتما یادتونه که اسلوبودان میلوسویچ رو بخاطر “[2] نسل کشی و معاونت در نسل کشی” انداختین هلفدونی و انقدر دادگاهشو کش دادین که کنج سلول مرد.

پس تکلیف این اتهام دادستان چی می شه؟ “قصاب بالکان” فقط جرمش این بود که جلوی ارتش رو نگرفت؟ پس چرا مقصر اصلی، [3] راتکو ملادیچ هنوز توی صربستان ول می گرده؟

خیلی از صربها می گن این حکم کمک می کنه گذشته شونو [4] فراموش کنن و زندگی تازه ای با مسلمونا و کرواتها داشته باشن.

چه چیزی بهتر از همزیستی مسالمت آمیز، ولی بیوه ها و یتیمهایی که نمی تونن کشتار اون بعد از ظهر تابستونو فراموش کنن، تا قبل از مرگ، با کابوسهاشون چکار کنن؟