My Babbling Brain

روزنامه ایندیپندنت شروع به توزیع بیست و پنج رمانی کرده که قیچی سانسورچی های قرن بیستم چند شقه شون کرده بوده.

اولین کتاب، پرتغال کوکی، مجانی لای روزنامه شنبه بود، ولی ۲۴ تای دیگه، مثل لولیتا، وداع با اسلحه و فارنهایت ۴۵۱، رو باید هفته به هفته با کندن کوپن مخصوص از روزنامه همراه سه و نیم پوند از کتابفروشی خرید.

حتی با اضافه کردن قیمت روزنامه، باز فقط نصف قیمت عادی کتابو می دین.

مسلمه که این یه دوپینگ واسه تک فروشی روزنامه توی این بازار کساد مطبوعاته، ولی ایندیپندنت می گه دنبال هدفی متعالیه.

یادآوری این که “شنهای تابو و تخطی، ارتداد و تکفیر، تا ابد زیر پامون جابجا می شه.”

و یادآوری این جمله جان میلتون شاعر که “سانسور کتاب اندازه قتل، شنیعه: چون قتل کشتن انسان باخرده و سانسور، کشتن خرد.”

و یادآوری این جمله برنارد شاو نمایشنامه نویس که “اولین شرط پیشرفت، حذف سانسوره.”