My Babbling Brain

۱۰ Comments so far

1. hamid
   بهمن ۴م, ۱۳۸۵ | ۲۲:۲۲

   خیلی دنبال همچین مطلبی می گشتم
   ممنون

2. ali
   بهمن ۴م, ۱۳۸۵ | ۲۲:۳۴

   pas shahrdar ha hame ja choloftand. emsal ham ghalibaf kamaresh az barfe aval shekast.

3. مخمل بانو
   بهمن ۴م, ۱۳۸۵ | ۲۲:۵۳

   عکسی که گذاشتین یا بهتره بگم لینک دادین خیلی خوشگل بود… مدتهاست سبزی ندیدم!!! انگار سالهای ساله همه جا اینجا سفیده …یکی میناله از ندیدن برف و یکی از زیادیه اون… خوب خصلت انسانهاست که به انچه دارند راضی نیستند…
   فکر میکنم شاید عادت نداشتن مردم یه منطقه است که باعث چنین نابسامانی هایی میشه. تهران یا بهتر بگم ایران رو اگه جدا کنیم البته !
   اینجا با سنیگن ترین برف هم هیچ چیز از کار نمیوفته و فلج نمیشه !با سرمای حدود منفی پنجاه باز هم همه چیز روند عادی داره!
   به هر حال لذت ببرید از این هواا و مخلوط برف و چمن! موفق باشید!

4. hossein-london
   بهمن ۴م, ۱۳۸۵ | ۲۳:۰۴

   etefaghan manam cheshmamu malidam avale subh!hehe

5. لیلا
   بهمن ۵م, ۱۳۸۵ | ۰۰:۲۷

   اره خیلی منم اول صبح حال کردم. نمیدونستم بعد از دوسال اولین برف بوده. پا قدم ما خیلی هم مثل اینکه بد نبود. اون دفعه که طوفان شد گفتیم شانس ماست ولی برف نظرمو عوض کرد.

6. علیرضا
   بهمن ۵م, ۱۳۸۵ | ۰۱:۴۴

   آقا واشنگتن دی.سی هم بالاخره برف آمد، اما تنها نتیجه‌اش برای من این بود که یک بابایی آمد و در پارکینگ زد به ماشین من و بعد از ایجاد خسارت، صحنه تصادف را ترک کرد (اگه دستم بهش نرسه) خفش می‌کنم.

7. دهقان
   بهمن ۵م, ۱۳۸۵ | ۰۱:۴۸

   بسم الرب شهدا و الصدیقین
   من یک سَوال از حضرتعالی دارم، “مورد تأئید چه کسی؟” توضیح دادم و گفتم مقام رهبری - با واسطه و بی واسطه - از ایشان در تلویزیون ناراضی بوده اند. حتی آقای ناطق نوری گفته اند دراینباره که : بدون اینکه کوچکترین هماهنگی با من شود، مُدام درباره ی من خبر در صدا و سیما ارائه میشد، و همین مردم را به سمت طرف مقابل سوق داد که دراینباره از آقای لاریجانی گلایه مندم” البته توپ شما پر است! در لندن نشسته اید، بهترین مسجدها را دارید، امکاناتی دارید از نظر مذهبی که گاهأ تهران هم از آن بی بهره است. فقط برادرانه اینرا میگویم، اگر لاریجانی را تأئید میکنید، نام شهدا را بر زبان هرگز نیاورید. به این بحث هم دیگر ادامه نمیدهم، موفق باشید

8. Pazh
   بهمن ۵م, ۱۳۸۵ | ۰۲:۰۶

   والا آمدم در محاسن برف بنویسم که کامنت پیشین را دیدم و جا خوردم. بهتر بگویم یه جورایی فکم افتاد!
   البته مشکل از خودم است که منعقد نیستم!

9. haji washington
   بهمن ۵م, ۱۳۸۵ | ۰۲:۴۸

   agha shoma chara az agaye larijani hamayat mikono o dele doostan ro khoon mikoono. baradare man, to london ba ajanab neashti ke neshasti. non o mastet ro bokhor o hal kono. ba larijono ke halesh khoobo cha kar dari, ha?

10. طاهره
    بهمن ۵م, ۱۳۸۵ | ۰۸:۲۴

    سلام. والله من اندر حکایت دوستی فراوان! چاوز و آقای احمدی نژاد مونده ام

Leave a reply