فساد ما و اینا
می گن قدرت می تونه آدمو فاسد کنه. فرقی هم بین ایرونی و انگلیسی، مسلمون و یهودی، شاه و غلام نداره.
مثلا امروز خبر یه نماینده مرد حزب کارگر در پارلمان اروپا بود که تنها ماهی هشت هزار پوند از تنخواه به دوست پسرش می داده. (نماینده های پارلمان اروپا سالی صد و شصت هزار پوند تنخواه می گیرن و یه برگ صورت هزینه تحویل نمی دن!)
ولی فساد اینجا با ایران چندتا فرق داره: اول، نهادهای نظارتی مستقل، مو رو از ماست می کشن، دوم، بجای آدمهای خاکستری رنگی مثل عباس پالیزدار، رسانه های آزاد و مسئولیت پذیر، افشاگری می کنن (بدون تبعیض بین ایهود اولمرت و واعظ طبسی)، سوم، رسوا شده ها یا می رن دادگاه ادعای حیثیت می کنن یا استعفاء می دن، (قربانی ها پالیزدار هنوز خم به ابرو نیاوردن)، چهارم، مفسدان اقتصادی اینجا هیچوقت جانماز آب نمی کشن و هیچ کسی پشت سرشون نماز جمعه نخونده، و از همه مهمتر، رهبر مملکت به متخلفها، ترفیع نمی ده.
خرداد ۲۲م, ۱۳۸۷ | ۰۵:۰۳
اوووم اتفاقا اینجا تو ایران هم همینه دقیقا :p
خرداد ۲۲م, ۱۳۸۷ | ۱۷:۵۷
آقا سلام
یا فرقات موافقم
با دلایل فرقهایی که گفتی
ای خدا از دهنت بشنوه
خرداد ۲۴م, ۱۳۸۷ | ۱۱:۵۶
سلام عزیز
چند وقتی می شود که از طریق ریدر گوگل شما را رصد می کنم ونوشته هایت را می خوانم به ما سر بزن
در مورد فساد فرقی بین هیچ کس در این زمینه نیست من هم با شما موافقم فساد ممنوعه برای همه به یک اندازه
خرداد ۲۵م, ۱۳۸۷ | ۰۹:۴۱
یادمه یه استادی داشتیم که اتفاقا خیلی خیلی مذهبی بود وازقضا طرفدار پروپاقرص جدایی دین و سیاست. می گفت که قدرت بدون نظارت همیشه فساد می آره اماحکومت اسلامی به مراتب بدتره چون قدرتمداران راز حیطه نظارت ملت
خارج می کنه .