حاجی نداشتیم
همیشه این حاشیه هایی که می نوشتی بود که زندگی رو شیرین می کرد
ما را از خودت دریغ مفرما

bebakhshid ha ama ma ro sekte dadid ba in aks, aslan entezar nadashtam hamchin chizi bebinam, na mitunestam pelk bezanam na negah nakonam. aslan nafahmidam chi khundam!

سلام دوست من

سلام حاجی جان عرض ادب . آخ که جانا سخن از زبان ما می گویی . این اینترنت کتاب خوندن رو نابود میکنه . من با همه وجود سعی می کنم توی تاکسی و در حین رفت و آمد و ده بیست دقیقه قبل از خواب کتاب را فراموش نکنم اما سرعت کتاب خواندن بی نهایت پایین میاد . . ممنون از کامنتات . اعتماد به نفس میده.

سلام حاجی
من خراب اون تیکه ها و افاضات توپت بودم
البت امیدوارم که با تغییر کابری بازم وبلاگت از قبل جذابتر باشه
اره این اینترنت هم بد بلاییه

In aks khaili ajib bood, tarsnak, vali ertebatesh ro nafahmidam,

Rasti mishe ham ketab khond ham weblog nevesht!!!

To be honest I was a huge smoker some times 2 packs a day!, I stopped smoking for a year now but I cant stop using internet!, if you find a way let me know!hehe

گمان کنم این تغییر کاربری وبلاگ شما رو جالبتر هم بکنه من که منتظرم

اگه واقعا بتونید جلوی وسوسه وبلاگ نویسی مقاومت کنید جالبه!
هرچند شاید این کاربری جدید هم نوعی وبلاگ نویسی باشه و شاید بعدها حاشیه هایی هم بهش اضافه بشه..کسی چه می دونه…!

بی مزه! خودت یه پا خبرگزاری شده بودی. داشتیم باهات حال می کردیم

خیلی حیفه که وبلاگی که یکی از بهترین وبلاگهای موجود تغییره کاربری بده. لطفا سبک قبلی رو به کل فراموش نکن

حمایت می شود … شدیدا

salam . man neidunam chera nemishe webloge shoma ro to google reader add kard ?

agha ma in neveshta ro hamle bar naneveshtane shoma konim…azize man shoma dar moghabele khanandeganetoon moteahed hastid!!!

حاجی از این دور مورا روزت مبارک. تو ننویسی که بنویسه؟ هان!

خب تو جنبه استفاده از اینترنت رو نداری!
من هم کتاب می خونم هم اینترنت میام.
سلام دوست من
من یه وبلاگ نویس قدیمی هستم و عنوان مطلب جدیدم هست:سامی یوسف در ایران.بابا افتخار دادین!!
این سخنان از حضرت علی هم تقدیم تو می کنم…
بار خدایا! آبروی مرا به توانگری نگه دار، و ارزش مرا به تنگدستی از بین مبر که ناچار شوم از روزی خواران تو روزی خواهم، و از آفریدگان بدکارت مهربانی جویم، و به ستایش آن کس که به من ببخشاید گرفتار آیم، و به بدگویی آن کس که به من کمک نکند ناچار شوم… نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶ آرام باش، توکل کن ،تفکر کن، سپس آستینها را بالا بزن، آنگاه دستان خدارا می بینی که پیش از تو دست به کار شده است .
منتظر نظراتت هستم
یا علی[گل]

سلام . فقط می خواستم بگم که خوب می نویسید و خسته نباشید.. امیدوارم که شما همچنان بنویسید. تا ما همچنان بیاموزیم. زنده باشید