اراده ای از جنس فولاد و باروت
تو رو خدا ننویسید که عراقی ها به مدد اراده قهرمان آسیا شدند، چون مثل روز روشنه آمریکا این قهرمانی رو خریده تا عراقی ها شاید از دولت مرکزی حمایت کنند.
مگه می شه کشوری که لیگ حرفه ای نداره، بتونه قهرمان بشه؟ امنیت و آب و برق و … پیشکش! یعنی نوری المالکی بیشتر از احمدی نژاد فوتبال حالی شه؟
بنده خدا احمدی نژاد خودش گرمکن پوشید و رفت اردوی تیم ملی و گفت حتما می رید مرحله دوم جام جهانی. رییس فدراسیون عوض کرد. به مربیهای داخلی میدون داد. تو روی فیفا وایستاد. مخلصترین و متعهدترین مشاورانشو فرستاد هیات مدیره پرسپولیس و استقلال.
حالا یکی می آد رشوه می ده تا تیم حکومت دست نشانده اش قهرمان بشه. مگه الکیه؟ قهرمان واقعی مثل ما باید سه دهه انتظار بکشه.
(این قهرمانی رو به دشمنان سابق تبریک می گم)
مرتبط: کفم بریده
مرداد ۷م, ۱۳۸۶ | ۱۹:۳۴
اولین باره ازین که یه تیم عرب و مخصوصا عراق به یه مقامی میرسه خوشحال میشم!
مرداد ۷م, ۱۳۸۶ | ۲۱:۱۶
سلام
حاجی فکر نمی کنی نظریه توطئه در وجوت حلول کرده…. عراق تنها چهار ساله که اشغال شده و قبل از اون بازیهای باشگاهیش بیشتر از ایران تماشاگر داشت… خودت باید یادت باشه که تیمهای معروفش می امدن ایران و مسابقه می دادن…. بعد از اون این بازیکن ها هیچکدومش تو عراق نیستن و از مصر تا ایران دارن تو بهترین باشگاه ها بازی می کنن. عراق از نظر ورزش به خصوص فوتبال همیشه تیم خوبی بود… بالاخره این که این بار هم غیرتی شده بودن… تو بازی های جام جهانی جوانان که تو آرزانتین برگزار شد هم اگه یادت باشه این تیم تا نیمه نهایی بالا اومد درحالی که جورابهاشون پاره بود.. ای کاش این حضرات تیم ملی ما که یه مشت .. هستن به همراه اون مربی بددهنشون از اینا یا می گرفتن… شاد باشی و بدرود
مرداد ۷م, ۱۳۸۶ | ۲۱:۳۳
خیلی هم لازم نبود آمریکا بخره. عربستان کلی خرج داره میکنه که تو عراق برای خودش محبوبیت درست کنه و ایران رو حذف کنه. حالا اگه این فینال رو میبرد کلی از زحماتش به باد میرفت
مرداد ۷م, ۱۳۸۶ | ۲۲:۰۰
اینجا وقتی از دماغ یکی خون میاد روحیه تیم ملی بهم می خوره و همیشه باید با دلار این روحیه را حفظ کرد اگر آب از آب تکان بخورد نمی شود به مقامی رسید و نرفتن استقلال به باشگاههای آسیا و بحث اساسنامه مانع نتیجه گیری است اما عراق با آن وضعیت به قهرمانی میرسد خجالت هم خوب چیزی است
مرداد ۸م, ۱۳۸۶ | ۰۲:۴۵
So you believe if we want to become the champion we have to ask the US to come and invade us like Iraq then! hehehe
مرداد ۸م, ۱۳۸۶ | ۰۲:۴۸
با اینکه تا حد کمی فشار خونم بالا رفت اما کلی از زمین و زمان شاکی شدم، عراق و قهرمانی؟! مثل جک میمونه.
مرداد ۸م, ۱۳۸۶ | ۰۶:۱۸
بابا فوتبال این قدر هم که میگی سیاسی نیست…به هر حال اوضاع این جوری پیش رفت که عراق قهرمان بشه…ربطی نداره که خواسته باشند عراق قهرمان بشه
مرداد ۸م, ۱۳۸۶ | ۰۷:۰۹
بابا ، حاجی شوخی کرده. چرا نمیفهمین؟
مرداد ۸م, ۱۳۸۶ | ۱۱:۲۵
سلام حاجی عزیز
به این مطلبتان اینجا لینک داده شد:
http://www.golagha.ir/guest/2007/Jul/30/2549.php
مرداد ۸م, ۱۳۸۶ | ۱۹:۵۶
این عراقیها دیگر تا عمر دارند طعم استقلال را انگار نمی چشند
مرداد ۸م, ۱۳۸۶ | ۲۲:۲۹
این تحلیل میان آن همه تحلیلها و اطلاعات زیبا و مجکم که همیشه می خوانمش خیلی جک بود و آبکی . چرا نمی گویید آثار آزادی بود. می دانید که پول و سرمایه یک بخش پیشرفت است و نیروی انسانی یک بخش دیگرش . ما در جهان سوم فقط به همین دو ابزار توجه می کنیم تازه به نیروی انسانی که می بینیم جطور نگاه می شود. از مهم ترین عامل توسعه و پیشرفت که دموکراسی است غافلیم . فوتبال هم یک بخش از بخشهای کشور است . تمام پولهای دنیاو بهترین بازیکنان دنیا را بیاورید در یک کشور که دموکراسی نباشد - به فرموده همان طفلک رئیس جمهورمان یک جایی در دنیای غرب مثلا سویسی هلندی یا بریتانیایی - آیا این فوتبال به طور عمیق و مستمر فقوتبال درست و حسابی می شودو روشن است حاج اقا عذاق مانند همه کشورهای دارای فوتبال پول و امکانات و فوتبالیست داشت و دارد اما آزادی و دموکراسی نداشت که حالا دارد حتی اگر امید باشد که می داند دیگر به دیکتاتوری بر نخواند گشت اگر خود بخواهند.
مرداد ۸م, ۱۳۸۶ | ۲۲:۴۷
[...] اراده ای از جنس فولاد و باروت | | Tag: Farsi (No Ratings Yet) Loading [...]