هفت هفت هفت
یه نگاه به تاریخ انقضای پاسپورتم انداختم، دیدم سال نود و یک خورشیدیه. به ذهنم اومد که قراره ما گذر یه قرن دیگه رو هم شاهد باشیم. (بر چشم بد لعنت)
هفت سال پیش نسل ویژه ای بودیم که رسیدن قرنی تازه از تقویم میلادی رو دیدیم. باهاش هزاره سوم هم اومد. حالا هم تقویم میلادی ۰۷/۰۷/۰۷ رو نشون می ده. تکرارش می ره تا هزار سال دیگه.
قراره رویدادهای زیادی به میمنت امروز برگزار شه (کنسرت، معرفی عجایب هفتگانه، ازدواجهای فله ای، مرحله مقدماتی تور دو فرانس و جام ملتها)، ولی آیا واقعا امروز با روزهای دیگه فرقی داره؟ انگار سهم ما از تاریخ فقط بازی اعدادشه.
شاید هم این نگاه خیلی منفیه. به قول بچه مثبتها، یحتمل یه اراده برتری می خواسته ما زنده باشیم و این روزهای تاریخی رو ببینیم. پس حالشو ببرین.
تیر ۱۶م, ۱۳۸۶ | ۰۱:۳۶
hala 080808 ru ham mibinim eshalah!
تیر ۱۶م, ۱۳۸۶ | ۰۴:۲۵
من هم گاه گاهی به این فکر میکنم. نسل ما شاهد تغییرات عددی بزرگی در تقویمهای جهان بود نه فقط میلادی و شمسی که هجری هم همین طور! و احتمالا دیگر تقویمهایی که از وجودشان بی خبریم. عجیب دل خوش دارم که اتفاقات بزرگی را نیز شاهد خواهیم بود که هنوز وقت آن سر نرسیده!
تیر ۱۶م, ۱۳۸۶ | ۰۶:۵۴
سلام رفیق قدیمی. دلم برات تنگ شده.
تیر ۱۶م, ۱۳۸۶ | ۰۸:۳۳
همونطور که خودتم گفتی سهم ما به اراده ما و نوع نگاهمون بستگی داره.
تیر ۱۶م, ۱۳۸۶ | ۱۸:۵۱
حاجی جون خودت اصلا نفهمیم چطوری گذشت. اصلا برام مهم نبود. چند وقت پیش داشتم کتاب هشت الهفت باستانی پاریزی را می خوندم در مورد این عدد هفت چیزهایی نوشته بود و امروز که وبگردی( تو بخون ولگردی) تو اینترنی می کردم احمق های خرافاتی از کره جنوبی گرفته تا لندن و نیویورک و آلاسکا همه یه چیزیشون شده بود.. بخدا ما که موندیم. بدرود