My Babbling Brain

۷ Comments so far

1. hajiwashington
   اردیبهشت ۲۹م, ۱۳۸۶ | ۰۴:۳۲

   روح پر فتوحش شاد

2. از زندگی
   اردیبهشت ۲۹م, ۱۳۸۶ | ۰۵:۰۶

   درسته! اتفاقاً خیلی از ما ها از چنین آدمهایی بیشتر تاثیر پذیرفته ایم ؛ آدمهای بی نام و نشان که بردن اسمشون الزاماً مایه مباهات نمی شه ولی ارزش شون در زندگی ما چه بسا کمتر از آن صاحبان اسامی خوش آب و رنگ نبوده! یادداشت خوبی بود.

3. SoloGen
   اردیبهشت ۲۹م, ۱۳۸۶ | ۰۵:۵۶

   ممنون از این نوشته! حتما لازم نیست تاثیرگذارترین فرد زندگی‌مان حضرت حافظ و مولانا باشد. گاهی آدم‌های عادی -که زندگی‌شان از دور ویژگی‌ی چندان برجسته‌ای ندارد- آن‌قدر انسان‌اند و آن‌قدر کمک‌کننده که یک عمر تو را مدیون خویش می‌کنند.

4. اتوپیا
   اردیبهشت ۲۹م, ۱۳۸۶ | ۰۷:۰۵

   سلام حاجی. از اظهار نظر شما ممنونم. البته اون مطلب یک طنز بود برای نشان دادن ماهیت آنانی که کارشان سیاه بازی یرای اهداف سیاسیه. مگه یادت رفته همینها یک موقعی جمع شدند جلو سعد آباد و علیه مذاکزات هسته ای با سه کشور اروپایی شعار دادند. ازاینها گذشته وبلاگت عالیه. نحوه انتخاب و نوشتنشان. اغلب می خوانمش. اگه قابل بدانید با هم بلینکیم!

5. احمدک دبیر
   اردیبهشت ۲۹م, ۱۳۸۶ | ۰۷:۲۳

   خدا رحمتش کند. عمو خلیلت را می گویم. سئوال مهمی است. تاثیر گذارترین فرد زندگی چه کسی است. حتماً درباره اش می نویسم.

6. مجتبی
   اردیبهشت ۲۹م, ۱۳۸۶ | ۲۰:۰۰

   خدا رحمتش کند
   باهات خفن موافقم که ادم های تاثیر گذار حتما ادم های درس خونده و متفکری نیستند بلکه می تونند جزو ادم های معمولی باشند
   بهر حال نوشته جالبی بود

7. محرمعلی خان
   اردیبهشت ۲۹م, ۱۳۸۶ | ۲۰:۱۱

   یه لحظه دلم خواست عمو خلیلتو ببینم . گاهی دلم واسه دیدن یه آدم پاک بی آلایش و بی ادعا لک می زنه .

Leave a reply