My Babbling Brain

دیروز رفتم نشنال پرتریت گالری و یه نمایشگاه از پرتره های برده ها به مناسبت دویستمین سالگرد لغو برده داری دیدم.

نکته جالبش این بود که هنرمندهایی دویست و پنجاه سال پیش تصمیم گرفته بودند نقاشی برده های آفریقایی رو بکشن تا نسلهای آینده بدونن اونا چه جوری لباس می پوشیدند یا خالکوبی شون چه شکلی بود. به نظرم مهمتر از اون، حفظ این آثاره.

حالا دیروز خوندم که موزه بریتانیا همراه “هات میل” تصمیم گرفته هزاران ایمیل انگلیسی ها رو بایگانی کنه تا نسلهای آینده بدونن مردم این دوره و زمونه به چی فکر می کردن، چی واسه شون خنده دار بوده و چه گافهایی می دادن.

هر کی (توی انگلیس) می تونه ایمیلهای جالبی رو که تاحالا نوشته یا گرفته، بر اساس ده طبقه بندی، به اینجا فوروارد کنه. فعلا هزار و هشتصد و خورده ای ارسال شده.