پاسپورت و هویت
“پاسپورت سندی نیست که بگوید ما کیستیم، بلکه سندی است که نشان می دهد دیگران در مورد ما چه فکر می کنند.”
این بخشی از خاطرات و تفکرات اورهان پاموک، برنده نوبل ادبیات، توی شماره تازه مجله نیویورکر از اولین گذرنامه ایه که در کودکی می گیره تا همراه برادرش از استانبول به ژنو سفر کنند و پدر و مادرشونو ببینند.
من هم همیشه با خودم کلنجار می رم که وقتی مامورهای گمرک کشورهای دیگه پاس ایرونی منو می بینند، چی تو سرشون می گذره.
پاس من از این مدل قدیمی هاست، واسه همین، با معیارهای اروپایی، خیلی جعلی می زنه، ولی به خدا اصله، ولی مامورها حداقل پنج دقیقه زیر و روش می کنند و زیر اشعه می گیرند و چندبار عکسشو با قیافه من مقایسه می کنند.
وقتی توی صفهای طولانی بازرسی گذرنامه یا تقاضای ویزا می ایستم و می بینم دیگران کارشون سه سوته راه می افته، بهشون غبطه می خورم. آخه چرا من باید تاوان رفتار حکومت مو بدم؟
Loading ...
فروردین ۲۴م, ۱۳۸۶ | ۱۰:۵۳
akhhhh nagu ke darde dele mane!, manam passam mesle hamine ke tu aks guzashti visa daneshjue!, manam dahanam service mishe vaghti dunbale visam , party chizi gir uvurdi khabaremun kun!;)
فروردین ۲۴م, ۱۳۸۶ | ۱۱:۰۰
واقعاً آدم احساس تحقیر میکنه اون لحظه!
فروردین ۲۴م, ۱۳۸۶ | ۱۵:۴۶
از ماست که بر ماست:)
فروردین ۲۴م, ۱۳۸۶ | ۱۶:۴۵
داغ ما رو تازه کردی حاجی جان
فروردین ۲۴م, ۱۳۸۶ | ۱۷:۰۰
جرم شما این است که در مملکتمان به دنیا آمدید. کافی نیست؟
فروردین ۲۴م, ۱۳۸۶ | ۱۷:۲۹
این چیزی که نوشتید خیلی خوب می فهمم ، یک دفعه در کشوری مثل کامبوج که اصلا ویزا نمی خواست دو ساعتی نگهم داشتند چون می گفتند از جمهوری اسلامی اومده و من همش می گفتم از ایران اومدم خلاصه این قصه دردناکی که با ما ایرانی ها به برکت جایگاه بین المللی امون است
فروردین ۲۴م, ۱۳۸۶ | ۱۸:۰۶
ey haji ino khoob omadi, hatman hame irani hai ke mosafetate khareji raftan ino hes cardan, vali az hame ina begzarim, kamakan enerjiye hastei haghe mosalame mast ;-).
فروردین ۲۴م, ۱۳۸۶ | ۲۰:۰۱
حاجی من رو هم در این ناراحتی شریک بدان چون من هم بارها دچار این مشکل شدم ای خدا کی می شود کشور ما هم به جایگاه واقعی خود در جهان دست یابد حالا این پاسپورت های از رده خارج بماند وقتی که میفهمند ما ایرانی هستیم از هر روشی برای توهین به ما استفاده می کونند بر باعث وبانیش لعنت
فروردین ۲۵م, ۱۳۸۶ | ۰۲:۵۴
سلام….کشور ما گناهی نکرده که بخاطرش شرمسار باشیم.هرکی خربزه میخوره پای لرزش هم میشینه
یا باید اسیر حکومتهای سلطنتی و وابسته به غرب بودیم یا…
ما سر بلندیم حتی اگر پاسپورتمان را دیر بدهند حتی اگر از ما انگشت نگاری کنند
فروردین ۲۵م, ۱۳۸۶ | ۰۴:۰۱
میم جان، ما که خربزه نخوردیم، ولی شما ظاهرا زیاد میل کردی شکمت درد گرفته داری هذیون میگی..
اردیبهشت ۲م, ۱۳۸۶ | ۱۴:۵۶
مدل قدیم و جدید پاسپورتهای وطنی باجی به هم نمی دهند. شاید ورژن جدید گذرنامه ها به لحاظ ظاهری جذاب به نظر آیند ولی اگر آن را تورق کنید، در می یابید که گرفتار معضلی بزرگتر از شکل و شمایل است. مسأله پاسپورتهای جدید به گونه ای مشابه همان چیزی است که در پست بعدی درباره آن نوشته اید؛ غلطهای آشکار در گزینش معادلهای انگلیسی که گاه خنده دار و در عین حال شرم آور به نظر می رسد. نمی دانم در این دستگاه عریض و طویل پلیس چار تا زبان دان درست و حسابی پیدا نمی شود؟! قیافه مرزبانانی را تصور کنید که حین ورود به یک کشور محتوای پاسپورت شما را ورانداز می کنند و پوزخندی می زنند؛ این یعنی تمسخر «هویت» شما!