My Babbling Brain

۸ Comments so far

1. Carl
   اسفند ۲۴م, ۱۳۸۵ | ۰۲:۱۹

   It looks very wise of them. However, do you remember what happened last time when their income from foreign investments exceeded the net profit from selling oil?
   Iraq invaded Kuwait. Guess who gave the green light to Iraq prior to the invasion by stating they would not interfere with the region’s bussinesses? Who paid the price (money wise) of the war? These might be good investments for individuals but not necessary brings prosperity or transfers technology to the country as a whole.

2. Saleh
   اسفند ۲۴م, ۱۳۸۵ | ۰۳:۳۸

   دقیقا من هم چند وقت پیش رفته بودم دبی برای اولین بار، امان از ما ایرانیهای مغرور

3. رضا
   اسفند ۲۴م, ۱۳۸۵ | ۰۵:۳۰

   ولی این در ماهیت اکثرشون که تاثیری نداره!

4. مَتَتی
   اسفند ۲۴م, ۱۳۸۵ | ۰۷:۴۰

   دارندگی و برازندگی

5. amin
   اسفند ۲۴م, ۱۳۸۵ | ۰۹:۳۱

   خوب حالا باید مثلا به خودشون افتخار کنند که فلان شرکت آمریکایی آمده توی کشورشان دفتر زده ؟ !
   اصلا این بالیدن داره ؟
   پول لباس آدمو خوب می کنه ولی فکر نکنم باطن آدمو عوض کنه مگر در مواردی خاص
   در ضمن توهین خوب نیست حتی به این عربها ولی میشه سوسمار
   رو با وسایل تزئین کرد - طوری که شبیه مرغ بشه ! -
   و خورد (من نخوردم ها ) به هر حال
   پول دارن دیگه

6. hajiwashington
   اسفند ۲۴م, ۱۳۸۵ | ۲۱:۱۳

   حاجی سوسمار خور کجا بود. سوسمار خور اونهایی خواهند شد که به خاطر لجبازی سرانشون با دنیا مورد تحریم قرار می گیرن و دیگه حتی برنج و تربچه برای خوردن ندارن. منظورم مردمان کره شمالی است. این عرب های خلیج فارس رو باید استارباکس خور بنامیم!

7. shahrbanou
   اسفند ۲۴م, ۱۳۸۵ | ۲۲:۵۳

   حاجی اقا زمان می گذرد و انسانها با گذشت زمان تغییر پیدا می کنند . حالا عربها دارند از ما جلو می زنند و ما با رویاهای دوهزارو پانصد سال پیش مان در خواب نازیم .

8. ak
   اسفند ۲۶م, ۱۳۸۵ | ۰۴:۲۸

   من با اینکه از عربها به شدت متنفرم ولی حاضر بودم عرب بودم و توی دبی زندگی می کردم.

Leave a reply