انگیزه های مبهم رفع توقیف
جوزف کنراد می گه: “مردم بیشتر علاقه مند به پیامد کارها هستند، نه انگیزه.” در مورد شرق، و بعد هم میهن، کنجکاوم بدونم که چرا رفع توقیف شدند؟
حکومت، هرچقدر هم گستاخ، واسه تعطیلی اینا هزینه سیاسی داده، پس چه دلیلی داره قبل از انتخابات مجلس، و بعد از پیروزی اصلاح طلبها توی انتخابات شورا و اتاق بازرگانی تهران، بیاد بهشون رسانه بده؟ اون هم رسانه ای مثل شرق که ِبرَند خبری هیجده عیار داره.
بعضی ها می گن ایشالا نگرش تازه ای حاکم شده، ولی توی این ده سالی که آیت الله شاهرودی اومده و مطبوعات فله ای توقیف شدند، هی به خودمون امید واهی دادیم و حتی گفتیم قاضی مرتضوی عوض می شه. فقط قپه گرفت.
یه دلیلش می تونه گرم کردن تنور انتخابات مجلس باشه، اما چرا حکومت فقط به کارگزارانی ها حال می ده؟ نفوذ هاشمی بوده؟ کارگزارانی ها حرف شنوتر از مشارکتی ها هستند؟
یه دلیلش هم می تونه این باشه که حکومت مطمئنه امنیت سرمایه گذاری توی مطبوعاتو بقدری پایین آورده که کسی جرات نمی کنه طرفش بره. دیگه اصلاح طلبها به وزارتخونه هایی مسلط نیستند که آب باریکه ای از بودجه میلیاردی روابط عمومی شونو به روزنامه ها سرازیر کنند و سرمایه گذار خصوصی هم بازار پربازده ای مثل مسکن برای انتخاب داره. روزنامه سلام این نظریه رو تایید می کنه و اخبار، نقض.
یه دلیلش هم می تونه این باشه که از این به بعد سرکوب رسانه های اینترنتی که ذاتا سرکش تر از روزنامه ها هستند، تشدید می شه و اگه کسی علیه سرکوب آزادی بیان حرف زد، حکومت می گه ببینید، من دارم رفع توقیف می کنم. ولی همه می دونیم روزنامه رفع توقیف شده، دونده ایه که جفت پاشو توی گونی کرده باشن و بهش بگن بدو.
اگه انگیزه این رفع توقیفها رو می دونین، لطفا منو هم روشن کنید.
(3 votes, average: 4.67 out of 5)
Loading ...
اسفند ۲۲م, ۱۳۸۵ | ۰۶:۱۵
حکومت هم میدونه که هیچکدوم از اینها دیگه کیفیت سابقشان را نخواهند داشت! با رفع توقیفشان هم در شرایط بغرنج فعلی کمی برای خودش پابلیسیتی میکند!
اسفند ۲۲م, ۱۳۸۵ | ۰۷:۲۹
واقعا مسئله مبهمیه
چه کسی می دونه به چه انگیزه ای این کارو می کنند؟
ولی فکر می کنم این یک ژست بیشتر نیست یه ژست ازادی بیان و مطبوعات برای اینکه ما دارای این صفات هستیم و جلوی مخالف و کشور های خارجی این نمونه رو بیان کنیم که اره بهترین روزنامه خصوصی رو رفع توقیف کردیم و این یعنی مهرورزی دولت نهم
اسفند ۲۲م, ۱۳۸۵ | ۰۹:۳۹
eslah talaba bardegi ye khudeshunu sabet kardan, ba in rafe tughifa ham rah be jaei nakhahand burd.
اسفند ۲۲م, ۱۳۸۵ | ۱۰:۰۰
درود
فقط نوع دیگری از شارلاتانیزم است و بس
اسفند ۲۲م, ۱۳۸۵ | ۱۰:۰۸
به گمانم این مسائل نمودی است از حاکم شدن گفتمان رفسنجانی و بدنه تکنوکرات منتسب به او در داخل ساختار قدرت و اندکی فائق شدن قدرت میانه روهای تعریف شده نوپدید در تعاملات نظام که همچنین برای حل مساله هسته ای چراغ های سبز را از آمریکا گرفته اند. به هر حال به نظر هم منطقی است که هاشمی در پی فعال شدنش نیاز به نیروی از درون جامعه هم دارد تا بتواند حرف خود را پیش ببرد که این نقش را می تواند روزنامه های نزدیک به او بازی کنند. ولی ای کاش اپوزیسیون آزادیخواه و ملی درون کشور این نیرو را ایجاد می کرد و هاشمی را در تعاملات و بده بستان سالم با نیروهای سیاسی قرار می داد و این بخش از مسئولیت (شکل دهی به حرکت جامعه و ساختارمند کردن خواست های ملت) را برعهده می گرفتند تا اثر گذاریشان نیز در تحولات آینده بر مبنای منافع ملی در این مقطع بحرانی بیشتر می گشت
پیروز باشید
اسفند ۲۲م, ۱۳۸۵ | ۱۴:۱۸
من فکر میکنم تو ایران گاهی اوقات امور مختلف خیلی الکی الکی و بدون اینکه پشت سرش فکری باشه اتفاق میافته.
شرق و هممیهن هم میتونن از همین قاعده پیروی کنند.
اسفند ۲۲م, ۱۳۸۵ | ۱۶:۰۸
این روزنامه ها در زمان دولت “خاتمی” توقیف و در دوره “احمدی نژاد” رفع توقیف شدند.
ژست احمقانه و زیادی مردم خرکنی به نظر می آد، اما در هر صورت تمام شعارها و رفتارهای عوامفریبانه و پوپولیستی همینطوری هستن رفیق
اسفند ۲۵م, ۱۳۸۵ | ۱۴:۵۲
من فکر می کنم که باید به این نکته نیز توجه کرد که الان دولت از همه طرف مورد انتقاد است از جمله از طرف قوه قضاییه و شخص هاشمی شاهرودی.بنابراین در این ائتلاف آشکار خاتمی”رفسنجانی کروبی و شاهرودی عایه دولتء
دستگاه قضایی ین روزنامه ها را باز می کند تا آنها حرف دل اینها را بزنند.هرچند که این تنها دلیل نیست .نگاه کنید به موضع گیری دولت به مساله فرار جزایری که در رسانه هایش مثل روزنامه ران آبروی دستگاه قضایی را برد